ابامکتین

ابامکتین

• حشره کش و نماتد کش انتخابی
• خاصیت تماسی، گوارشی و نفوذی

کاربردهای ابامکتین

آبامکتین کاربردهای عمده ای در حال حاضر برای خود به ثبت رسانده است. شامل موارد مصرف در گیاهان زینتی، مرکبات، پنبه، گلابی و

سبزیجات با نرخ های بین 5 تا 27 گرم آبامکتین در هکتار به عنوان محلول پاشی است. آبامکتین سمیت کمی برای بندپایان مفید غیر هدف

نشان داده است که پذیرش آن را در برنامه های مدیریت یکپارچه آفات (IPM) تسریع کرده است. مطالعات گسترده ای برای حمایت از ایمنی

کاربردهای کشاورزی آبامکتین برای انسان و محیط زیست انجام شده است.

حشرات هدف ابامکتین:

ابامکتین برای مقابله با مگس­ها و پروانه‌های مینوز، کنه ها، تریپس‌ها، کرم­های برگخوار و سوسک کلرادو، شته‌ها، پسیل‌ها، مگس‌ های سفید

و همچنین موریانه‌ها روی گیاهان زینتی، ، سبزیجات، گیاهان جالیزی پنبه، مرکبات، درختان میوه دانه‌ دار و هسته‌دار کاربرد دارد.

تاریخچه ابامکتینها:

اورمکتین‌ها خانواده‌ای از لاکتون‌های ماکروسیکلیک هستند که توسط ارگانیسم خاکی Streptomyces avermitilis تولید می‌شوند که در

اواسط دهه 1970 در نتیجه مستقیم تلاش‌های غربالگری برای محصولات طبیعی با خواص ضد کرمی کشف شدند. Avermectin B1

(آبامکتین)، جزء اصلی تخمیر، همچنین در ارزیابی های اولیه آزمایشگاهی فعالیت قوی علیه بندپایان نشان داد و متعاقبا برای توسعه برای

کنترل کنه های گیاهخوار و آفات حشرات روی انواع محصولات کشاورزی و باغی در سراسر جهان انتخاب شد.

ویژگی های ابامکتین:

آبامکتین در برابر نور بسیار ناپایدار است و نشان داده شده است که به سرعت در سطوح گیاهی، خاک و در آب پس از کاربردهای کشاورزی

تخریب می شود. همچنین مشخص شد که آبامکتین به راحتی توسط میکروارگانیسم های خاک تجزیه می شود. بقایای آبامکتین در داخل یا

روی محصولات بسیار کم است، معمولاً کمتر از 0.025 پی پی ام است که منجر به حداقل قرار گرفتن انسان در هنگام برداشت یا مصرف

محصولات تیمار شده می شود.

علاوه بر این، آبامکتین باقی نمی ماند و در محیط تجمع نمی یابد. ناپایداری آن و همچنین حلالیت کم آن در آب و اتصال محکم آن به خاک،

فراهمی زیستی آبامکتین را در موجودات غیرهدف محدود می کند و علاوه بر این، از شسته شدن آن به آب های زیرزمینی یا ورود به محیط

آبی جلوگیری می کند.